Czasem zdarzają się sytuacje, które stawiają redaktora w niekomfortowej pozycji. Dostałem polecenie: napisz recenzję gry '2 graczy’, platforma PC, gatunek RPG. Przeszukałem Steam. GOG. Epic Games Store. Metacritic. IGN. GameSpot. Polskie portale. Angielskie bazy danych. Wynik? Zero. Kompletna pustka. Takiej gry po prostu nie ma w żadnej oficjalnej bazie danych.
To nie jest sytuacja, w której indie tytuł czeka na odkrycie. To nie jest scenariusz, gdzie gra istnieje pod inną nazwą. Sprawdziłem wszystkie możliwe kombinacje: 'two players RPG’, 'dwóch graczy’, '2-player role playing game’, wyszukiwanie po tagach multiplayer i co-op na Steamie. Nic. Absolutnie nic nie pasuje do opisu 'RPG o tytule 2 graczy na PC’.
Co mogło pójść nie tak
Pierwsza hipoteza: błąd w nazwie. Może chodzi o grę z numerem 2 w tytule? Divinity: Original Sin 2 to świetne co-op RPG, ale nikt nie nazywa go '2 graczy’. Może jakiś polski indie tytuł z itch.io, który nie trafił do głównego obiegu? Przeszukałem i tę platformę. Gry z frazą '2 graczy’ w tytule nie ma.
Druga hipoteza: pomyłka gatunkowa. Może to nie RPG, tylko adventure z elementami RPG? Strategy z fabułą? Sprawdziłem kategorie hybrydowe. Dalej nic. Żadna gra o tym konkretnym tytule nie wyświetla się w wynikach wyszukiwania głównych platform dystrybucji cyfrowej.
Trzecia hipoteza: gra we wczesnym dostępie albo alfa zamknięta, która jeszcze nie trafiła do publicznych baz? Możliwe, ale wtedy nie ma sensu publikować recenzji czegoś, czego nikt nie może kupić ani zagrać. Recenzja to nie plotka z forum – to materiał oparty na faktach, na doświadczeniu z grą, na godzinach spędzonych przed ekranem.
Czego nauczyła mnie ta sytuacja
Dziennikarstwo o grach opiera się na jednym: weryfikacji. Nie piszesz o tym, co ci ktoś powiedział. Piszesz o tym, co sam sprawdziłeś. W tym przypadku sprawdziłem wszystko, co się dało. I właśnie dlatego zamiast recenzji nieistniejącej gry dostajesz ten tekst.
Branża gier wideo to ogromny ekosystem. Rocznie na Steamie pojawia się ponad 10 tysięcy tytułów. Na itch.io jeszcze więcej. Niezależni deweloperzy publikują gry pod dziwnymi nazwami, często zmieniają tytuły przed premierą, czasem w ogóle rezygnują z projektu. Ale nawet w tym chaosie, jeśli gra istnieje i jest dostępna – znajdziesz o niej przynajmniej wzmiankę. Chociaż jedną recenzję użytkownika. Screenshot. Cokolwiek.
Tutaj nie ma nic. To jak recenzować ducha. Można by zmyślić – napisać ogólniki o rozgrywce, grafice, fabule. Nikt by nie sprawdził, bo gry nie ma. Ale właśnie dlatego tego nie zrobię. Jeśli mam wybór między publikacją fikcji a przyznaniem się do porażki – wybieram to drugie.
Co dalej z '2 graczy’?
Jeśli jesteś deweloperem tej gry – odezwij się. Jeśli to pomyłka w tytule – daj znać, o co chodziło. Jeśli to eksperyment sprawdzający, czy redaktor zmyśli recenzję zamiast przyznać, że gry nie ma – gratulacje, zdaliście test.
Dla czytelników: to dobra okazja, żeby przypomnieć, jak działa dziennikarstwo. Prawdziwe redakcje weryfikują informacje. Szukają źródeł. Nie publikują materiałów opartych na domysłach. Jeśli kolejny portal napisze wam recenzję gry, której nie ma w żadnej bazie – wiedzcie, że ktoś tam pracuje w trybie 'kopiuj-wklej’ albo po prostu zmyśla.
Werdykt? Nie ma gry – nie ma recenzji
Nie mogę ocenić czegoś, co nie istnieje. Nie mogę opisać rozgrywki, której nie ma. Nie mogę polecić ani odradzić zakupu gry niedostępnej w sprzedaży. To jedyna uczciwa odpowiedź, jaką mogę dać.
Jeśli szukasz RPG-ów na PC z trybem dla dwóch graczy – sprawdź Divinity: Original Sin 2, Baldur’s Gate 3, It Takes Two (choć to raczej adventure), Outward albo Valheim (survival z RPG). Te gry istnieją, działają i naprawdę warto je sprawdzić. A '2 graczy’? Jeśli kiedyś się pojawi – pierwsza recenzja będzie na riplej.pl.
