Felietony
Opinie, hot take’i, analizy i narracje redakcyjne.
Maszyna do snów z Bordeaux: Portret studia Asobo - nie, czekaj, to już było. Portret studia Cyanide
Cyanide Studio od dwóch dekad robi gry, które nikt nie zamawia, a wszyscy jakoś grają — i w tej sprzeczności kryje się cały sens ich istnienia.
Ciche miasto w Bristolu: Portret studia Dlala Studios
Dlala Studios to mały brytyjski deweloper, który z licencji na Disneya i Rare zbudował coś zaskakująco własnego — i właśnie zaczyna grać na własnych zasadach.
20 godzin, 2000 kluczy, zero łupów
Streamer wudijo poświęcił dobę na farmienie bossów w Diablo 4 i nie zdobył ani jednego najrzadszego przedmiotu - co mówi więcej o projekcie gry niż o pechu.
Ekonomia jednej monety: Czego gry arcade nauczyły nas o czasie, który naprawdę kosztuje
Zanim gry zaczęły dawać nam nieskończone życia i automatyczne zapisy, jedna moneta definiowała wszystko — i to był najuczciwszy kontrakt, jaki branża kiedykolwiek zaproponowała.
Świadek bez ciała: Dlaczego gry wideo opowiadają katastrofę ekologiczną lepiej niż literatura
Od Ico po Endling — gry wideo wypracowały własny język opowiadania o końcu natury, skuteczniejszy niż powieść czy film.
Czas jako waluta: Czego współczesne gry wyścigowe nie rozumieją w Sega Rally
W Sega Rally nie chodziło o wygranie — chodziło o to, żeby zdążyć.
Czy grasz postacią, czy grasz sobą?
Granica między graczem a awatarem jest cieńsza, niż chcemy przyznać — i to właśnie tam dzieje się coś najciekawszego.
Harada: Dark Souls nie jest trudne. Kluczem jest świat
Były szef serii Tekken przekonuje, że fenomen FromSoftware nie leży w poziomie trudności, lecz w projektowaniu świata przez Hidetakę Miyazakiego.
Maszyna z Uppsali: Portret studia Paradox Development Studio
Paradox Development Studio od dekad buduje gry, których nikt rozsądny nie powinien lubić — i robi to z niezachwianą konsekwencją.
Gry, w których tutorial jest kłamstwem
Siedem gier, które uczą cię zasad tylko po to, żeby je złamać — i co to mówi o tym, jak naprawdę uczymy się grać.