Arcade
Wyścigi arcade, bijatyki, shmupy, tytuły zręcznościowe.
After Burner i ekonomia śmierci: jak Sega sprzedawała ci porażkę za 50 centów
Gra arcade, która kończyła się w 90 sekund i kazała ci płacić za każdy respawn — to nie był błąd, to była filozofia.
Time Extension i anatomia driftu: dlaczego arcade nigdy nie nauczyło się liczyć sekund
Klasyczne gry Segi dawały ci pięć sekund bonusu za każdy checkpoint — i w tej prostej mechanice kryje się cała filozofia projektowania, którą współczesne gry porzuciły na rzecz otwartych światów i nieskończonych pasków zdrowia.
Virtua Cop i śmierć celownika: jak arcade nauczyło nas strzelać, zanim zapomniano po co
Light gun shootery Segi to dziś muzealny zabytek — ale ich język projektowy przetrwał w każdym współczesnym FPS-ie, tylko nikt już nie pamięta dlaczego.
Virtua Racing i moment, w którym 60 fps stało się religią
Sega w 1992 roku sprzedawała coś więcej niż grę wyścigową — sprzedawała płynność ruchu jako doświadczenie metafizyczne.
Hang-On i ciało w maszynie: jak Sega nauczyła gry fizycznego ryzyka
Zanim arcade stało się ekranem i padem, było ciałem na motocyklu — i nikt nie robi już gier, w których można spaść.